bir otobüsün en uğursuz koltuğundan
ve kirli bi camın ardından gördüm en son çehreni
14üncü koltukta oturuyordu için
oysa omzundan çok camın boşluğuna düşüyordu başım.
duru durağı yoktu fikrimin, otobüsünde...
direk istikamet diyerek yol alıyor ve ufalıyordun gitgide
ve nasılda kocaman bi yer kaplamaya başlıyordun içimde.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta