Dün-ya Şiiri - Cihat Elcik

Bugün ya...
En güzeli olacaksa, yaşanacaksa bugün,
Neden hep ertelemek yarına?

​Yarın ya...
Biz ellerimizle hazırlıyorsak geleceği,
Bu telaş, bu korku neye yaramakta?

​Ve dün-ya...
Arkaya dönüp bir "ah" çekmek,
Hangi kaybolanı getirdi ki geri?
Geçti gitti işte, bir rüya gibi.

​Bak, ayete bak!
Sarsılsın içindeki o derin uykudan insan:
​"Kaç yıl kaldınız yeryüzünde?" diyecek O gün.

Cevap tek bir heceden ibaret kalacak:
"Bir gün... Belki bir günden de az...

Sorun, sayıyı aklında tutanlara."
​Bir ses bölecek o pişmanlığı,
Yankılanacak boşlukta:
"Azıcık kaldınız oysa, sadece azıcık!

Keşke bilseydiniz, keşke görebilseydiniz.
​Sizi boş yere mi yarattık sandınız?
Huzurumuza dönmeyecek misiniz?"

​Şimdi söyle;
Bugün ya, yarın ya...
Dün-ya deyip ah çekmek,
Söyle, fayda verir mi artık sana?