Dün bügün yarın Şiiri - Şükrü Harmaner

Varsın olmasın yarınlar…

Mazide kaldı eski günler.

Gözler görmüyor artık dünü,
kulaklar duymuyor artık bugünü.

Para hırsı salmış kendi bedenlerine,
bile saygısı olmayan ruhlarına.
Sanki dünya için yaratılmışçasına,
unutmuşlar hakikatin gerçeği olanı.

İnsan bu kadar mı uzak insanlıktan?
İnsan bu kadar mı yakın insansızlığa?

Ben miyim çok kırılgan olan,
sen misin çok kötü olan?

Anlamıyorum işte…
Anlasana yanlış anlatılana.

Hakikat bu kadar çok yakındayken,
iyilik bu kadar çok kolayken,
neden erişilmesi zor olanı seçiyorsun ki?

Bak artık.
Gör artık.
Duy artık.

Gökyüzünün yeryüzünden uzak olmadığını,

kulaklarına fısıldanan gerçeği,
gözüne görünen iyiliği,
dudaklarına yakışan doğruluğu.

Sen busun, ey insanoğlu.

Yıkma artık seni sen yapan gerçeği.