Fakir vardı hiç aç yoktu,
Gölgesiz bir ağaç yoktu…
Her zamanda her mekânda,
En iyiydin tek taç yoktu…
Kâhta’m benim tam cennettin,
Hem dürüsttün hem de merttin…
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta