Dumanın Bedeli Şiiri - Köşektaş Türküleri

İnce bir kâğıda ömrünü sardın
Dumanın içinde hayale vardın
Kendi sıhhatini ucuza kırdın
O sinsi dumanlar ciğeri yakar.

Paranla aldığın zehir bak biter
Gençliğin elinden kuş olup gider
Nefesin daralır, takatin yiter
Zehirli dumanlar umudu yıkar.

Evladın yanında dumanlar dolmasın
Bahçende güllerin erkenden solmasın
Geride hüzünlü bir eş kalmasın
Bu illet ocağa bir ateş çakar.

Eyvahlar faydasız vakit dolunca
Hastalık kapıya ansızın gelince
Gerçeği anlarsın iş işten geçince
Pişmanlık gözünden yaş olup akar.

Elde o zehiri boş yere tutma
Nefsinin yalanın sakın ha yutma
Emanet bu canı asla unutma
Yiğit olan her dem sağlığa bakar.

Köşektaş içinde temiz duralım
Kötü alışkanlığa mühür vuralım
Dumansız, berrak bir dünya kuralım
Huzur o sineden dumanla çıkar.