Bir istanbul özlemi duman duman başımda
sakin sessiz görunen egenin kumsalinda
şenleniyor gözlerim ruh asi dinlemiyor
dize dize nağmeler dil şarkı söylemiyor
vedalar uzer beni gizliyorum annemden
her sabah uyanıpta dertleşirken zeyneple
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




BEĞENİYLE OKUDUM
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta