Yine sabahın üçü
Göremeden önü
Aldım Düldül,ü
Düştüm yollara
Boş ve amaçsız
Rüzgarda savrulan
Yaprak gibi
Nerde çürüyeceğim
Belli değil
Sorun ne bilmiyorum
İçimi sıkan şey ne
Gidiyorum dört nala
Yuları tutan
Beni boğan mı
Düldül, bas gaza
Sorma bana nereye
Belki kendimi bulurum
Gittiğim bir yerde
Farların altında
Uzuyor gölgeler
Bir yanım git diyor
Bir yanım bekle
Camlarda gece var
İçimde bin soru
Kim bilir belki de
Yol bilir doğrumu
Ne bir adres var
Ne dönmek aklımda
Bir şehir uyurken
Ben kayboldum yollarda
Belki sabah olur
Belki hiç doğmaz güneş
Belki bu yolun sonunda
Biter içimdeki ateş
Düldül, bas gaza!
Götür beni uzaklara!
Arkamda ne varsa
Bırak bu gecede!
Jokeyler hafif olur sanıyordum
Bu omzumdaki yükte ne
Dizlerim çözüldü
Nalım mı düşmüş ne.
Çivisi çıkmış dünyada
Dönüp duran avareyim sadece.
Fırat Ülker 2
Kayıt Tarihi : 15.08.2026 12:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Dünyanın bunaltan ağırlığı,bende onu taşıyan Düldül.! 16.10.2001 03:00




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!