Nefes almanın bir gün son bulacağı bu hayatta,
Mutluluğu senin gözbebeklerinin karanlığında arayan,
Kalbinin yıkık tahtına seni oturtan
Bir ben vardım zamanında.
Yüzlerce kez evlendiğim düşlerin küllerinden
Dul bir uykusuzlukla doğruluyorum artık.
Sevdanın çöken tavanı altında yıllarca kaldım ben,
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta