Düğümlü Hıçkırık. Şiiri - Mecit Aktürk

Bir derin girdabın pençesindeyim
Elimi uzattım, kimse tutmuyor.
Umuda vedanın öncesindeyim
Teselli aradım; dil avutmuyor.

Yâ Rabbi, nedir bu üstüme çöken?
Sanki bir tek benim her derdi çeken
Kâbusa kurulmuş yastıklar diken
Fersiz gözlerimi uyku tutmuyor.

Dost âha duyarsız, çözümsüz çözüm
Kefene bürünmüş her bir tecessüm
Çehreler âyarsız, küskün tebessüm
Bakışlar buz kesmiş, h/iç ısıtmıyor.

Faydasız dense de kalplerde yama
Suçluya cürmünü etmedim imâ
Ben bana vuranı affettim ama
Yaptığım hatayı el unutmuyor.

Alt etmek ne mümkün; gam dokuz canlı
Her ne yana dönsem yol Âşiyan'lı
Gönlüm artık karlı, gözyaşım kanlı
Hıçkırık düğümlü; boğaz yutmuyor.