Bağladı ruhumu bu kördüğüm
Her sözüm dilimde tutsak kaldı
Meftun etti bir kere gördüğüm
Düşlerim ayağına bağlandı
Ruhunun soluğu hep yanımda
Düşlerimin en yüce tahtında
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta