kendimsizliğimi takmıyorum o kadar
yalnızlık böylesine ıslak
yanaklarındaki lavdan ver bana
dudaklarında bitsin kurtuluşum
düş bahçeme ağaçsan bu senin baharın
düş bahçemde dokunuyorum
her dalına sensizliğimin
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




dudaklarında bitsin ömrüm
iki dudağının arasındaki sonsuzlukta
fısılda ismimi
mırıldan beni
içinden geçir
uçurtmalarımız aynı olsa da
rüzgarımız farklıymış
salla gitsin çocuğum
yörüngesiz de olsa
aşka borçluyuz tek gülüşümüzü
bu da bize düştü işte
Yüreğine, kalemine sağlık şair.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta