kendimsizliğimi takmıyorum o kadar
yalnızlık böylesine ıslak
yanaklarındaki lavdan ver bana
dudaklarında bitsin kurtuluşum
düş bahçeme ağaçsan bu senin baharın
düş bahçemde dokunuyorum
her dalına sensizliğimin
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




dudaklarında bitsin ömrüm
iki dudağının arasındaki sonsuzlukta
fısılda ismimi
mırıldan beni
içinden geçir
uçurtmalarımız aynı olsa da
rüzgarımız farklıymış
salla gitsin çocuğum
yörüngesiz de olsa
aşka borçluyuz tek gülüşümüzü
bu da bize düştü işte
Yüreğine, kalemine sağlık şair.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta