Dudağında Yanmak Şiiri - Ali Akar

Dudaklarından ateş gelse hani
Konsa şöyle göğsümün üstüne
Kalbimin ritmi değişse biraz
Deli gibi atsa, bana can katsa yani

Dudak ucunda kalp atışı olsam
Çekmesen sen onları
Ben de tam ucunda dursam
Sonra sarılsa kolların boynuma
Tam o ara yukarı bakıp tebessümle
Gözlerinle gözlerimi buluştursan

Tırmansan hani usulca ve arsız biraz da
Nefesin boynuma sımsıkı bir düğüm atsa
Tam geldiğimizde o an burun buruna
Zaman denen şey hani bir süre dursa

Gözler derin
Bakışlar kelepçeli ve eller kaçak
O eller ki vücudunda sığınak arayacak
Dudağın dudak ucuma gelip durduğunda
Ellerim seni dağlarının arasından kavrayacak

O an o iki dudak ucunda
Geceyi aydınlatan şimşekler çakacak
Sonra gelip dilimin üstünde durduğunda
Vadinde bir deli sağanak başlayacak
Yıkanalım tutkuyla damlasında yağmurun
Bir nehir olsun istiyorum orada arzun
Şehvetinden bir göl ki karanlık suyu
Ve ben arsız bir balık olayım içinde
Karanlık suyuna dalıp hani tek nefeslik
Yüzeyim ben seninle senin içinde

O anda öpmeli en arsız haliyle busen
Ve o anda dudağında aşk olmalı hem
Ateşinle sarılmış yanıyorken ben
Vadindeki sele kapılsın ruhum
Onun içinde kaybolup gitsem

Kaçak eller gezinir yine dağları
Sonrası düz ovanda deli taylar koşar
Fırtına olur nefesin ve açılır kollar hepten
Sarılma hevesi değil bu, kanat çırpmak kalpten
Ve bir davet sesinde ahhh ki gel bana
Sönsün yangınlarım ne olur
Bir damla su ver bana