Her şey yalandı,
Yasaktı sevmeler, sevilmeler.
Hepsi boş sözdü,
Hepsi bir yere kadar...
Ben!
Birde beni esir alan o yüzsüz,
Üçümüz,
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




siirle düzyazinin birbirine karistigini görüyorum.
Sairi tanimiyorum lütfen kisisel alinmasin ama siiri düzyazidan ayiran siiri siir yapan temel ögelerin eksik oldugunu düsünüyorum bu siirde.
Satirlari alt alta dizince siradan cümlelerden olusan bir düzyazi elde ediliyor.Hani imge hani metafor hani kelime oyunlari hani okuyani carpan herkeste kendine ait birseyler uyaniran görkemli haykirislar??
siir yazmanin bu kadar kolay olmamasi gerektigini düsünüyorum.Eger siir bir sanatsa ve de sanat toplum icinse bu isin hakkini vermek gerekiyor.
Kalemimizden her cikan yazinin her dyugu aktariminin siir diye insanlara sunulmamasi lazim.
selamlarimla
Özgür
çok etkilendim
'aslında bu oyunu oynayan,biz değildik'
doğru olan varsa yapılması için çiğnenmeli en zalim yasaklar... tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta