Anne ve babamızı kaybettiğimizde,
Bir zamanlar bizi koruyan,
İyiliğimiz için dua eden sesler susar.
"Allah seni korusun, evladım," sözleri kaybolur,
Tarifsiz boşluk kalır içimizde,
Geçmişe acı acı özlem duyarız.
Gerçek kayıp, onların yokluğunda değil,
Hayatımızda oynadıkları yeri doldurulamaz olmasında yatar.
Kusurlarımızı işaret edenlerin aksine,
İçtenlikle kucaklamalarını,
Sevgiyle davrandıklarını hatırlarız.
Gülüşleri, sesleri, sevgi dolu kalpleri,
Anılarımızda yaşatırız.
Hiç kimse onların varlığının getirdiği mutluluğu tekrarlayamaz,
Sırası gelen herkes öksüzlüğü, yetimliği tadar.
Yerleri sonsuza dek boş köşemizde durur !
Kayıt Tarihi : 26.3.2020 12:35:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
