Kalbimdeki pasla nice yaşadım
Ağladım sızladım çare bulamadım
Sonunda sığındım Kanatlarına
Yüreğimdeki pas ı dua ile kazıdım
Eskider yağmur der geçer giderdim
Şemsiyemi açar gelmesin derdim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




dualarımız ne kendimizden , ne de sevdiklerimiz , sevenlerimizden eksik , geri kalmasın...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta