Duâ Şiiri - Atsız Alp

Yaktığın ocağın dumanı boğsun seni
Gül diye kokladığın dikenler sarsın seni
İçimde kor olan hatıralar yaksın seni
Gecenin en zifiri vaktinde yaksın seni

Dilinde gezdirdiğin o sahte sevdalar
Bir gün düğüm düğüm olup tıkasın seni
Anlattığın her masal her yalan aşk
Kendi kurduğun tuzakta yakalasın seni

Gözün gülerken içinden ağlayasın
Seviyorum dediğin her an kahrolasın
Benim adımı anmadan geçen günlerin
Bin pişmanlık olup boynuna dolansın

Ellerin değdi diye övdüğün o yüz
Bir gün sana yabancı kalsın tanıyamayasın
Öpüştüm dediğin dudaklar kurusun
Sevda diye sarıldığın ateşte yanasın

Ne seni severim artık ne senden olanı
Kaderin kara yazılsın silinmesin
Benim içimde kopardığın her fırtına
Ömrünün sonuna dek savursun yalanını

Bir gün yalnızlık çöksün omuzlarına
Adımı anmak bile ağır gelsin sana
Ben nasıl küle döndüysem içten içe
Sen de yan ama derman bulama