"Sandım ki bir gün o da beni sevecek... Buna niçin inandım, bilmiyorum.
Ona şiirler yazmaya karar verdiğim gün, O'nun sayfasında, inanmadığım Tanrı'dan tek bir şey diledim:
'Ne olur bana hiç cevap vermesin, beğenmesin, bir hayranı gibi davranmasın. Sussun, sadece sussun... Ben ona sonsuza kadar şiir yazayım ama o hep sussun. Ben ona istediğimi yazayım; silmesin, engellemesin de...'
Dileğim kabul oldu. Ama Tanrı'ya inanmayıp O'ndan bir dilek dilemek büyük bir suç sanırım. Dileğim kabul oldu, o hep sustu; ama ben ona sırılsıklam aşık oldum.
Ona şimdi hava gibi, su gibi ihtiyacım var. Kokusuna, tenine, saçına, sesine, her şeyine...
Ama dileğim bu değildi. Şimdi ise, kabul olmayacak olsa bile, bunu dilemediğime bin pişmanım.
Gönlümle oturdum da hüzünlendim o yerde,
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,
Devamını Oku
Sen nerdesin, ey sevgili, yaz günleri nerde!
Dağlar agarırken konuşmuştuk tepelerde,
Sen nerde o fecrin agaran daglari nerde!
Akşam, güneş artık deniz ufkunda silindi,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta