Ds.gecesohbeti Şiiri - Dilcin Sidoo

"İçinizde bastırdığınız her duygu başka bir zamanda aynı kişiyle ya da yeni insanlarla gerçekten içinizde o duyguyla barışana kadar kendini tekrar eder..."alıntı söz~

Siz bitirdiğinizi sanacaksınız başta.Sonra küçücük şey de ansızın başka bir yerde tekrar belirmeye başlar o duygu
Belki bir keşke,bir pişmanlik ,belki de hiç yaşanmamış ihtimaller üzerine düşünmeye tekrar başlayacaksınız.İçinizde bir boşluk oluşucak.Bir şey yapmak isteyeceksiniz ama yapabilecek bir şeyiniz yokmuş gibi gelecek. O an evin duvarları bile dar gelicek size.
Sonra aklınıza hep yaşanmamış ihtimaller gidecek.
O seçmediğiniz ya da olmamış şeylerin olmayışı üzerine.Hele sizin isteklerinizin bir başkasının gerçeği olduğunu görünce içinizde bir sızı olmaya başlıyor.Bitirdiğinizi zannettiğiniz o duyguyu aslında geçiştirerek içinizde bastırdığınızı farkediyorsunuz ve bunu kendi dilinizle ifade ediyorsunuz.Duygu ve düşüncelerinizi görmezden gelerek,pasif agresif hareketlerle, bazen de ben burdayım diyerek .Belki de şu an yaptığım gibi yazarak.Ama bir yerden sonra insan kendinden bile kaçamıyor.Ne yapıyorum ne hissediyorum diye kendini sorgulamaya başlıyor.O affettiğini zannettiği şeyleri aslında affetmediğini,yaşadığı kırgınlıkları ama bir yandan da ya farklı olsaydı diyen tarafları ve hala içten içe kırgınlık duyduğunu o insanları...
Affedip yoluna bakmam gerektiğini bilecek işin komedisi de burada başlıyor ya :)
Dışarıdan olaylara bakınca abartılacak çok bir şey de yokmuş gibi gelir.
Ama konu bize gelince sığdıramayız her bir duyguyu
Tam da burda aklıma bir soru geliyor:
Biz insanlar birer küçük drama queen miyiz?
Eğer birer drama queensek
Çoğu zaman gerçeklerden kaçıp
Hayal dünyamızda yaşamamızı
İşimizi geleni kabul edip
Gerisini gözümüzün görmemesi
Bununla açıklansa gerek...