Yokluk görmeyen zalim zülümü savunur
İt itine buyurur itte itinin karnını doyurur
Zalimin gözünü bir avuç toprak doyurur
Bir yetimi giydiren, bin öksüzü doyurur.
Her yokuşun elbet vardır bir inişi çıkışı
Ayıkla pirincin taşını yoksa kırar dişini
İçimi ezer delice bir cesaret
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.
Devamını Oku
görünmez bir el kilitler kapılarımı,
miskinliğimden değil bu minnet
çaresizim seni sevdiğimi söyleyemem.
Dilsizim.



