Doyumsuz sevgili Şiiri - Ayhan Ulu

Doyumsuz sevgili
​
Ne yaptıysam doyuramadım sevgiye olan öğününü,
Beslerken seni, bir bebek gibi…
Acımadan bıraktın beni aşksız;
Tükenen kalbimde aç bir çocuk gibi.
​Her dokunuşun özlem, her bakışın suskunluk,
Yanındayken bile yalnız, ruhumla aç kaldım.
Sevginin tadına bir türlü varamadım;
Her gülüşün, her sözün yetersiz geldi bana.
​Ben verdikçe büyüdü içimdeki o açlık,
Sen doyumsuzca dolaştın kendi dünyanda…
Ve ben; aşkı seninle öğrendiğim hâlde,
Acımadan aç bıraktığın bir çocuk gibi kaldım.
​Ama bil ki;
O dinmeyen açlıkta bile,
Kalbim seni sevgiyle beslemeye devam edecek.
Ta ki sen fark edene kadar;
Kendi ellerinle aşksız bıraktığın bu öğünü…