Abur, cuburu, yiyorsun,
Gözün açtır, doymuyorsun.
İpek, şallar, giyiyorsun,
Alıp giyip, doymuyorsun.
Yoksul açık, düşünmezsin,
Kürkler giyer, üşümeszsin,
Yıllar bir gözyaşı olup da kaymış
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;
Devamını Oku
Nurlu ihtiyarın yanaklarında.
Yapraktan saçını yerlere yaymış,
Sonbahar ağlıyor ayaklarında.
Süzüyor ufukta bir kızıl yeri,
İçi karanlıkla dolu gözleri;




doymazlar doymazlar
ama ömür gelip gecince ve zarail hesabı kesmaya gelince vay hallerine
anlamlı ve okkalı olmuş değerli hemşehrim .
ilk tam puan ve antolojim benden saygılar sunuyorum .
paylaşımdan haberimiz olmuyor gücenirim valla bilesin saygı ve sevgilerimle.
karlı ve güneşli alacadan selamlar.
'insanoğlu gözünü toprak duyurur'
nebiler nebisi böyle buyurur..
selam ve muhabbetle.
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta