Müstesna dövmen, zingirli parmağımın yarasına vurdu zamansız
İbrişimli yay, kirişimi kırdı; hedefteki tirkeşe okum kaldı menzilsiz
Islık çalan kavisli çavul okum bile, esen rüzgâra inat hedefi amaçsız
Sensizlikten beri yeksuvar ok atmadım hiç, zeggeran okundan ayrı
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta