Dostun cemaliyle geçerdi her an

Dostun cemaliyle geçerdi her an,
Hasretin rüzgarı esmezdi inan.
Ayrılık olmasa bu canda canan,
Azrail kapımı çalmazdı derim.

Gönül sarayından taşlar sökülmez,
Hasretin elinden boyun bükülmez.
Gözlerden kanlı yaş yere dökülmez,
Ecel bizi burda bulmazdı derim.

Dostun gidişiyle karardı dünyam,
Artık ne bir ışık ne kalır rüyam.
Nefesinle dolmaz ise bu sinem,
Varlığım bir hiçtir adım duyulmaz.

Gönül bir sırdaşı arar da durur,
Ayrılık hançeri bağra sert vurur.
Dost ile kuruyan çöller göl olur,
O giderse bahar gelmiş sayılmaz.

Şu fani dünyada ayrılık pek zor,
Hasretin ateşi düştüğü yer kor.
Garipler halini gel de bana sor,
Yarensiz bu yollar asla geçilmez.

Gönül kuşundan tek kalmak ne zordur,
Kafes daralıyor içim bir kordur.
Onsuz geçen günler dilsiz bir yoldur,
Kanadım kırılır göğe uçulmaz.

Gönül kuşu uçup giderse elden,
Fayda gelmez artık esen o yelden.
Dertli bir nağmedir dökülen dilden,
O ötmedikçe hiç neşe saçılmaz.

Bülbülün çilesi gülünden ayrı,
Gayrı bu gönlümün kalmadı hayrı.
Dünyanın kimseye vefası yoktur,
Can kuşu uçmadan ömür biçilmez.

Sevdiğinden ayrı düşmek olmasa,
Zamanın çarkına hüzün dolmasa.
Gönül bağı böyle hiç sararmasa,
Gülün yaprağı da erken solmazdı.

Hasret zehir olup akmazdı dile,
Ömür harcanmazdı nafile çile.
Gözyaşı karışıp gitmezdi sele,
Yollar bu kadar uçsuz da kalmazdı.

Gurbet diye bir yer bilinmez olur,
Seven sevdiğini her an bulur.
Ayrılık biterse dertler son bulur,
Ecel bizi bu dert ile almazdı.

Garip Murat der ki; ecel gelmeden,
Ayrılık okuyla kalbi delmeden,
Can kuşu kafesten uçup ölmeden,
Kavuşmak her derdin olur ilacı.