Kendini bir çerçeveye hapsetmenin ne demek olduğunu bilir misin
Bir karenin hiç değişmeyen dört köşesinde dolanıp durmayı
Ateşin ortasına hapsedilmiş bir akrebin kendini yok edişini anlayabilir misin
Sen, kendi çaresizliğin içinde kıvranırken, başkalarının çaresizliklerini fark edebilir misin
Böylesine bencil, böylesine acımasız olmanın cezasını çekerken
Neden yalnızlıktan yakınıyorsun güzelim
Sen bunu çoktan hak etmedin mi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




FAZLA SÖZE GEREK YOK
Dostluklar aşk gibidir...
DAHA NE OLSUN
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta