Önce dost olduk, soyunduk ne varsa yaşadığımız iyi kötü.
Sonra öğrendik karşındakinin her halini kabul etmeyi...
Zaman ne kadar kısaysa,
o kadar uzun tuttuk sohbetleri, sevişmeleri.
Bazen konuşurken geçen saatler akıp gitti gözümüzden
Bazen sessizliğimiz karıştı kırmızı geceye.
Her yaşanana teşekkür ettik.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta