Gün ikindi akşam oldu
Gör ki başa neler gelir
Veysel gider, adı kalır,
Dostlar beni hatırlasın.
Böyle söylüyor ünlü halk ozanı Âşık Veysel. İnsan bu fani dünyada yaşadığı müddetçe kimi zaman hatırlanmak ister.. Anılmak (hatırlanmak) , insanın doğasında var olan bir düşüncedir.
Hiç kimse bu dünya da kalıcı değildir. Ama dostları, arkadaşları ve sevenleri arasında hatırlanmak ve anılmak ta ayrı bir olgudur, ayrı bir duygudur. Âşık Veysel, Sivrialan Köyü’nde deki evlerinde duvarda asılı duran sazını kucağına aldığında “Dostlar Beni Hatırlasın “ sözleriyle ölmeden önce dostlarına bir mesaj gönderiyordu. Sırası gelmişken sevgili ozanımızı saygıyla ve rahmetle anıyorum.
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta