Dosta Çağrı Şiiri - Hatice Ertürk

Nerdesin ey dost
Niye gizlersin suretini benden
Gözümden uzaklaşınca
Sanır mısın gönlümden uzaklaştın
Bu naçar benliğim sensiz ne yapar
Güneş doğar mı diyarıma
Karabasanlar terkeder mi düşlerimi
Gözlerim vazgeçer mi ağıt yakmaktan
Diner mi çarpıntım
Meramım şüpheye dönüştü
Kemirir durur fani bedenini
Sulh yanlısı ruhum cenk ister
İlkin dimagımla cenk eder
Kâinata sitem eder
Geceler ne uzunmus meğer
Güne kavuşamaz bir türlü
Kavuşamasın da zaten
Ben sana kavuşamıyorsam
Varsın gece de çıldırsın
Uzasın, uzasın, uzasın
Dilim değmez oldu aşa
İnsanlar şaşkın bakar oldu
Kiminin gözünde acıma yakaladım
Kimininkinde kıskançlık dolaşıyordu
(Derdimi) Dillendiremedim bir türlü
Ey dost
Sana sevgim kızgınlığımın ötesindedir
Katbekat üstündedir
Göğün arşında
Yücelerin yücesindedir
Gel de içimdeki çığlık sussun
Zamanın hızına ulaşayım
Bir günü bir yıl değil
Yalnızca bir an sayayım
Güneşime kavuşayım
Evvel ne hammışım
Senle pişmiş olgunlaşmışım
Bak şimdi yanıyorum
Pervane gibi, döne döne yanıyorum
Sen de dön
Dön gel ki el uzat dostuna
Su serp yüreğineyüreğine
Canim aciyor sensizlikte
Ey dost lutfet
Lutfet simanı göreyim
Sen benim can yoldaşım, ruh eşim, kıymetlimsin
Anla sensiz mahzun kalbim.

(İlk Şiirim)

2009