Dosta... Şiiri - Erdem Akoğul

Dostum, dostum
Hani! bir varsın, bir yoksun
Şu sigara daha cefakar senden
Çünkü yalan söylemez bana, yanarken içten içten

Dostum, dostum ah o dost yok mu?
Dost bildim, yolum bildim yolunu
Meğer arkadan açmışsın derin bir kuyu
Yüzüme gülüp arkadan vurmakmış huyu

Şu sigaram bitsin gideceğim eski dostum
Biliyorum istemiyorsun sende beni
İçimdeki hırsım yenecek herkesi
Affetmeyeceğim yapılan kahpeliği

Bir kez olsun deseydin bana
Gardaşım, yoldaşım anlatayım sana
Ama sapladın hançeri içimi yaka yaka
Yaptın bunu utanmadan gözüme baka baka

Dost meclisi zormuş birader
Kim olur ki derdine derbeder
Yük omuzlamak zormuş birader
Sen yükledikçe bakar bakar zavallı haline güler

Dostum demiştim ya hani sana
Sırtımı dayamıştım sırtına
Beraberiz anca da kancada
Demiştik dostum, kaldı mı hiç hatırına?

Gözlerim yorgun, halim bitik
Bir sarhoş kaldırımdayım:biçare, yitik
Hiçbir şey kalmamış dost senden
Cep delik cepken delik

Meğer yokmuşsun, hiç olmamışsın yanımda
Seni bilirdim hep; arkamda, sağımda, solumda
Güvenmek zormuş dostum ölürdüm yolunda
Sen gittin ben kaldım biçare sarhoş kaldırımda

Ah ah dili olsa da anlatsa şu kaldırım
Dost kazığı yedim ağırdır bu yara
Değme tabip öleyim yaşamak haram bana
Selam söyleyin olmayan dosta