Bir zamanlar omuz omuza yürürdük biz,
Sırlarımızı, dertlerimizi bölüşürdük, gizli.
Gözlerimizdeki parıltı hiç sönmezdi,
Dostluğumuz, dağları delerdi elbet, bitmezdi.
Sonra bir gün, bir gölge düştü aramıza,
İhanetin zehirli oku saplandı kalbimize.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta