Dost Kalın, Dostlukla Kalın... Şiiri - Y ...

Vefanın, dilin, duygunun, yüreğin el ele, yüz yüze,
iç içe girdiği, gönül gönüle birleştiği, bir gül bahçesinin güneşlenmesidir dostluk.
Fırtınalarda, boranda yüreğimizin ısınmasıdır.

Dost; hayatımıza renk katan, doğruya ve güzele birlikte yürüdüğümüz kişidir.
İnsan, onunla huzur bulur.
Hayat, onunla güzelleşir; değer ve anlam kazanır. Kazanılması güç, kaybedilmesi kolay olan bu kıymete değer biçilmez.