Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
evet gönül kırgın dizeler yılgın hikayesini okuyunca şiiri doğru algılamışım demekte üzgün. affetmek büyüklüktür. hata hepimiz için elbette yaşan bilir ama hangimiz neler yaşamıyoruz ki bazen evlatlarımız en yakınlarımız bile kıra biliyor bizi.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta