İlkbaharda gün batımı zamanı,
Sırma saçlı nazlı yâri yitirdim.
Dağılınca mor yaylanın dumanı,
Yüce dağda beyaz karı yitirdim.
Al şafakta bulutların güncesi,
Suya hasret yaz gülünün goncası,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




yaşadığımız çağda bakışların dostluk üzerine kurulmasını beklerken onlarında yitirilmesi insanı hüzünlendiriyor. üstadım ne güzel ifade etmişsiniz dostluk kavramını
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta