Ağır ağır yanacaksın gönül fırınında,
Önce sevgi ateşi basmalı yüreğini.
Sonra pembeleşmeli yüksek ateşte.
Riyalar, roller duman olup gitmeli,
Kül olmalı nefretler, hasetler...
Menfaatleri de erittin mi kor havuzunda,
Birde umutlarını üfledin mi narın alevine,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta