Dost Şiiri - Dörtdivanlı Ali Balaban

Bir söz düşer gönülden, şiir olur satıra
Bir hasret çöker kalbe, dökülür hatıra
Dostluk da bir nimettir şu fâni dünyada
Hatır bırakır insanın en sessiz yanına

Ne servet kalır elde, ne de şanlı unvanlar
Bir gün solar bahçede açılmış güzel dallar
Geriye bir hoş seda, birkaç güzel hatıra
Bir de gönül bağı kalır uzanan yıllara

Kimi gelir geçerken iz bırakmaz gönülde
Kimi bir söz söyler de çiçek açar ömürde
Dost dediğin yağmurdur kuruyan toprağa
Can olur, nefes olur en zor zamanlarında

Yol uzun, ömür kısa, dünya bir konak yeri
Sevgiyle anılmaktır insanın en büyük isteği
Bir gün ben de gidersem ardımdan şunu deyin:
“Bir gönül kazanmaktı onun bütün temennisi
13 Haziran 2026 ALİ BALABAN