Hiç bir boşluğu yakalamaya çalıştın mı bakışlarınla,
Sessizliğin en koyu yerinde,
Ani ve apansız açlık,
Ateş gibi...
Yalanmış, rüyadanda uzakmış gibi,
Yakaladı mı paçandan çekerek...
Sarsılarak boşluğunda yarınların,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




yalnızlaşan ve sızlaşan insanın çığlığıdır bu. herkeste var olan ve çoğalan bir ayna sessizliği ya da...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta