Karga çöplükde yaşar leş yer coşar
Sarp kayalıkta şahini görünce kaçar
Yavrusunu yerde görünce ceylan gibi kaçar
Kurma dostluk olmaz karga çöplükde yaşar
Verdiğin gönül kimdir bilesin
Ahuzar çekme sen geçmişi silemezsin
Hayatta değildir sen kölesin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta