Aradım yıllarca dostun izini,tozlu yollarımda.
Ağladıkça bulamadım,bastığım çamurlarda.
Anladım,dost olan her çamurda gezmezmiş.
Tek dostum,her çamuru kurutan rüzgar imiş.
Bir tutam menfaatin gölgesine hiç sığmayan,
Gönlümün dağlarında yalnız,bulutlar gibiymiş.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta