EFENDİ!
Biz memleket - millet diyoruz, sen illede koltuğum diyorsun!
Ocak bilmez, parti bilmezlerini bile vekil ettik daha ne istiyorsun?
Çepeçevre kuşatmışken seni devlet yardımı yiyicisi üç beş sülük,
Yaptığın tek bir şey; Salı günleri hamâsi bir konuşma, o da kürsülük!
Görsene! memleketi bölmeye azmetmiş üç beş pezevenk, üç beş kaltak!
Bitap düştüm, çaresizim, benden bu kadar de yumuşak koltuğundan kalk!
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta