Ne ses, ne soluk, ne zikir, ne dua, ne ah, ne insan vardı, ne günah..
O çamurdan varlığın, yokluğuna ruh üflenene kadar ne secde etmek vardı, ne namazgâh..
Moiralar ıssız gecelerin bağrından rüyaları toplayarak geldiler, ellerinde kaderin kitabı, vermek istediler bana isimimi bir sabah.
Rün yazısından ilham aldılar Adem’in dilinden anlam, Odin’in yanındaki hakikat ağacına astılar dokuz gün vuslata hasret aşklarımı..
Gerçeğin zırhını hayallerle parçalamış gün yüzü görmeyen aşıklar, tereddüt etmeden adadılar bana yalnızlıklarını..
Güzel gelecek günlerin
Gecesi sisli olurmuş
Yarının güzelliğini
Örüyor gözyaşların senin...
Soğumuş bir gecenin
Devamını Oku
Gecesi sisli olurmuş
Yarının güzelliğini
Örüyor gözyaşların senin...
Soğumuş bir gecenin




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta