Odalar, pencereli perdeli,
Mutlaka çıkışı olan dört duvarlı odalar...
Huzurlu anlarımızda duvarlar şeffaftır,
Görebiliriz arka odaları...
Yalnızsan...yalnızken,
Kapısı olmayan odalarda kıvranırsın sancılı
Göremezsin,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




cok güzel yazilmis.tebrikler .ben nermin.yüregine saglik.almanyadan.
Her kaybedilen annenin evladına bıraktığı bir sessiz çığlık vardır.yoğun duygularından ötürü kutlarım.
tebrikelr güzel bir şiirdi yüregine saglık saygıalrımla yıldırım şimşek
ferman büyük yerden.gerçek alemde bekliyor olacaktır.
çok güzel anlatım.
saygılarımla.
Hayat hayâl kırıklıkları, umutsuzluk ve hüzünlerle dolu. Yalnızlık ve hüzün bazen böyle güzel şiirlerde yazdırıyor. Zor zamanlarda sığındığımız liman, gidişini kabullenmek imkansız. Onlar annelerimiz. Çok duygulu bir şiir, zar zor okudum işte !
Birol Hepgüler.
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta