hayat dipsiz nehirlerin sığ kaylıklarından geçer
dünya dolusu bir yalnızlık içinde kaybolur düşlerim
eyvah bu bir yangın deniz ortasında etrafımı saran
cesedimin külleri ile beslenir damlalar
ölümün yosunlu kayalarına çarpar dalgalarım
büyüdükçe tüketir yalnızlığım
koyu mavi düşlerden geriye kalan
İçerden çıkacak birazdan adam
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam
Devamını Oku
Yılların tortusu çökmüş yüzüne
Alnını güneşe serecek adam
Uykusuz ranzalar suskun voltalar
Geride kalacak ve ah hüzünle
Bir gül gibi savrulup gülecek adam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta