İçin için acıtarak
Sardığı kollararasında şu hüzün
Ağı gibi insanın yüzüne kırbaç vuran ayazlarıyla
Cezmi felakete seyriyor düşünebiliyor musunuz?
Dünyanın bütün trafik lambaları gazabın geçişine pürdikkat
Tek soluk beklemek kadar bile sabrı yok sizi ve bizi yüklü şu tufan
Düşünebiliyor musunuz..? Ne yağmur,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta