Bizim elin karlı dağı dumanlı
Eser poyrazı da yele dönüşür
Ayrıldı yavrudan yeri güm anlı
Kavuşur anaya, bala dönüşür.
Toprak kokar eli, dili yaraya
Koyun kuzu ister, kuzu araya
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta