Tam dokuz ay geçti, mevsimler döndü,
Gözümden dökülen yaşlar da dindi.
Yüreğin ateşi soğudu, söndü,
Gördüm ki bu tahtın sahibi indi.
Bir boşluk bırakıp gitmiştim güya,
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta