Dönüşüm Şiiri - Atilla Ün

DÖNÜŞÜM / 15 Mayıs 2025-Merter

Gecenin karanlığında kalkmışım yine
Yine ayaktayım
Yine yalnız
Ama o da ne
Kafamı kaldırıyorum ay
Ay bana ben aya bakışıyoruz
Koca karanlığın ortasında
Bir nokta
Bir ışık
Gecenin karanlığını delen
Yalnızlığımı aydınlatan
Bir dost

Ahh o da ne
Uzaklardan ezan sesi katılıyor bize
Yalnız değilim artık yaşasın
Dost ayın yanına birde ezan sesi
Eee daha ne olsun
Yalnız insan başka ne ister
Bir görüntü
Bir ses
Bir ışık
Bunlar da yeter de artar
Yalnız insana

Ama acıdır ki
Birazdan hava ağarmaya başlayacak
Yalnızlığıma eşlik eden ay kaybolacak
Müezzin ezanı bitirip inecek

Bak işte yine yalnızım
Büyük bir sessizlik
Koca kentde sokaklar bomboş, ev bomboş
Ayda yok, ezan seside yok
Ben yalnız
Ben mahzun
Sadece ağarmaya başlayan gün
Ve pencereden bakan ben
Başbaşayız

Gözlerim yaşardı
Neden mi
Neden olacak
Bir anda kayboldu eşlik eden dostlar
Şimdi ne bir ışık
Ne bir ses
Ne de bir görüntü var
Sadece pencere önünde
Dışarı bakan
Havanın aydınlanmasını
İnsanların, kuşların sokağa çıkmasını bekleyen ben

Durun durun çok uzaklardan bir ses geliyor
Taa caddeden
Taa derinlerden
Karanlığın sonundan bir ses
Yola çıkan bir araç
Demek yalnız değilim
Demek bu saatte birileri kalkmış
Benim gibi uyanık
Belli ki yollara koyulmuş
Heyyy gel, yaklaş arkadaş
Bana bir el salla
Kıralım bu yalnızlığı birlikte
Günü ağartalım
Kovalım karanlığı
Dönüşelim
Bir olalım
Birlik olalım
İnsan olalım
Dost olalım