Cennet özlemi Şiiri - Mehmet Emin Sakin

Yokluğun ve üzüntünün olmadığı bir yer,
uzaktan bile hasretine kapılırım.
Mesafe değil, ayrılık yorar yüreği;
kavuşma ateşi sarar içimi.

İçimde kapanmayan bir pencere,
yerle gök arasında bir özlem.
Gönlümde ebedî bir rüzgâr eser,
her esişinde kokusu gelir.

Yine de susuzum, kupkuru…
Altından ırmaklar akan o yurt,
ışıkla yıkanır, sonsuz bir sükûnla.
Hasret, içimde dağ olur büyür.

Kalabalıkta bile garip ve yalnızım,
görmesem de hayaliyle alırım her nefesi.
Ruhum uçsuz bucaksız bir boşlukta,
içimde ona akan bir nehir var;
gözlerin kapanmadığı bir sonsuzluk,
ne durur, ne diner, ne de geri döner.

Dönebilmek nasip olursa bir gün,
o kapılar ardına kadar açık
yalnız hak edene,
sonsuzluğa kadar.

mesakin — 09/04/2024