Ve yol biter,
ayaklar toprağın kadim sesini dinler;
her adım, bir nefesin yankısı,
her nefes, gökyüzüne uzanan bir köprü.
Gözlerimizi kapatıyoruz,
artık ne geçmişin ağırlığı var,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta