Yaklaşmışken son demim, gürültülüdür herkes
Aşk öldürdü, hasretten zaten süründürülen benim.
Vurur anlımın çatına, doğmayan güneş benim
Taşır yalnızlık sürgünümü, kabullenmiş biriyim.
Olsun be canım, canın sağ olsun yeter diyen benim.
Aşındırıyor bilirim ömrümü, kararsın gündüzüm.
Gider sandım elim, bari habersiz nafile hayata.
Nafileler içindeyim, habersiz kaldı zaten çiçeklerim.
Öldüm desem bak, aylar geçse duymaz kimse.
Delirdi aklımda her ne varsa buğusu kaldı gözümde.
Kan kırmızısını bakışlarımda gizlesem, yine boşuna.
Var diyorum aramızda sımsıkı sarıldığım bir şeyler.
Korkuyorum kalmasın ne sıcacık bir bakış ne gülüş.
Ben tarlada gelinciğe, dağdaki kekiğe sevdalandım.
Bir kez düştü mü tenime kokusu çıkmaz ki üstümden
Kenan Gezici 21 /01/2026
Kenan Gezici
Kayıt Tarihi : 21.1.2026 11:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!