KUM TANECİKLERİ (Auschwitz- donmuş bir an)
Azalıyor, elimden bir şey gelmiyor, zamanın peşine takılmışlar,
Aşağı doğru, toprağa doğru; bazen tek tek, bazen topluca kum taneleri aktıkça akıyor…
Akıyor, azıldıkça içimde sonsuz bir yolculuğun hafiflemesi başlıyor
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta