KUM TANECİKLERİ (Auschwitz- donmuş bir an)
Azalıyor, elimden bir şey gelmiyor, zamanın peşine takılmışlar,
Aşağı doğru, toprağa doğru; bazen tek tek, bazen topluca kum taneleri aktıkça akıyor…
Akıyor, azıldıkça içimde sonsuz bir yolculuğun hafiflemesi başlıyor
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta