Dönmesin Ayaklarım Şiiri - Tahir Kürekçi

Aylar var ki sabırla hep gelmeni bekledim
Gün oldu düğümlendi lokmalar boğazımda
Gün oldu çok bunaldım, dinleyenim olmadı
El güldü, ben ağladım çünkü yoktun yanımda

Ne hayaller kurmuştum, ne ümitlerle durdum
Nerede güzel görsem aklıma sen gelirdin
Küçük bir selamını duyar mesut olurdum
Birkaç gün görmek için birkaç ömür verirdim

Nihayet bitti artık özlem dolu günler
Güldü ağlayan yüzüm o gecenin sabahı
Gerçekten hayal değil ve dimdik karşımdaydın
Sandım ki biter artık gözlerimin bu ahı

Ne oldu anlamadım, sanki büyü bozuldu
Karşımdaki o değil, sanki başka biriydi
Bütün o hayallerim gözyaşımda boğuldu
Her mevsim çiçek açan o dağlara kar yağdı

Yazmadı hiçbir kitap böyle çıkmaz sokağı
Baharın ortasında döküldü yapraklarım
Allah'ım sen sabır ver, fersiz kaldı yüreğim
İstemem evde kalsın, dönmesin ayaklarım

23.03.1999 – Selamet
Şair: Tahir Kürekçi